Ik "ken" Peer Eltink (1939) al sinds begin jaren '70, van een pilsje pakken in Het Ginneken.

 

Overigens was Breda een dorp, waar iedereen iedereen kende, zeker van de Bredase families
Peer zit al tientallen jaren in slachtofferrol; ik verneem, dat hij aan mensen vertelde, dat ik geld schuldig zou zijn aan hem?! Wegens mijn verblijf bij hem gedurende ca.5 maanden.

Mijn geheugen kende vele hiaten door alle medische ellendes, nu iets minder!
Onderstaande herinneringen kwamen deels terug in 2008 tijdens mijn verblijf aldaar
Ik heb besloten al het onderstaande te verrekenen; per saldo is Peer aan mij duizenden euro's schuldig



A. In de jaren '80 vroeg Peer mij of hij zijn oude defecte Cadillac
 bij mij in de loods mocht parkeren; "zeer tijdelijk,  niet langer dan 2 maanden "?!

Ik was accoord, mits het zeer tijdelijk was. Zo gezegd, zo gedaan. 

De Cadillac stamde uit de jaren '50; dat betekende, dat het hier ging om formaat binnenvaartschip met een gewicht van ca. 2.500  kg en kapotte, vastgeroeste motor

Die hebben we naar binnen moeten duwen. Ik wist eigenlijk al sinds begin jaren '70, dat Peer niet uitblonk in zelfdiscipline, afspraken nakomen......

Na 2 maanden  pas  rekende ik voor de stalling een zeer gering maandbedrag van f.50,00; hoe dom kun je zijn?!?!?

Nooit iets ontvangen. En de auto heeft veel meer maanden daar gestaan dan was afgesproken,  'n maand of 14.

Elke keer weer vragen aan Peer om auto nu eens eindelijk weg te halen; Peer echter was te druk met hoeren en snoeren, lallen en brallen. 

Eindelijk had hij de auto verkocht; wederom geholpen om auto uit de loods te duwen op trailer van een vader en zoon uit Dordrecht. Wederom geen geld ontvangen; hij had het nu wel ?!

Met Peer heb ik toen jaren geen contact gehad. Hij vermeed angstvallig mijn gezelschap, altijd.

Zijn belangstelling ging meer uit naar het horeca-wezen; soms was hij hele dagen weg, ook als hij met een maat een belangrijke klus had te doen (die moest  het dan alleen doen) .

Na verloop van tijd  had ik deze ervaring helemaal in mijn hoofd geblockt, al die jaren. Pas in 2008 en later kwam het plots terug, door het woord Cadillac, dat iemand uitsprak in een gesprek.

 

B. Veel later - ik had weer contact met Peer  - klaagde Peer in 2004/2005, dat hij wederom geen werk had..?! 

Liggend op de bank in zijn kleren onder deken (later bleek, dat hij nooit uit zijn kleren kwam, echt nooit en sliep op die bank, nooit in zijn bed; zie verder) klaagde hij wat af. Het was altijd de fout van een ander.

Ik handelde weer als een idioot, gezien de voorgaande ervaringen met Peer. Ik stelde hem voor , dat ik namens hem, zgn.als zijn agent, contact zou zoeken met Bijenkorf hoofdkantoor te Amsterdam; daar  kende ik nog een mevrouw, met wie ik ooit zaken had gedaan.

Peer zou dan mij foto's van enkele van zijn werken geven; Peer maakte (kunst)producten van metaal.

Deze zou ik dan bij de introductiebrief  voegen. Om die foto's heb ik een paar keer moeten vragen, hetgeen natuurlijk een teken aan de wand was: Peertje was geen ene zak veranderd. Toch ben ik doorgegaan en heb een mooi verhaal getypt ter introductie van Peer bij de Bijenkorf; brief ondertekend door ons beiden, voorzien van foto's,  verzonden

De enkele keer, dat Peer werkte, maakte hij mooie dingen. Hij kon het wel......, maar ja

http://www.buitenbeeldinbeeld.nl/Purmerend/10Gemeenten2.htm


Na een maand de mevrouw (baas inkoop) van De Bijenkorf gebeld; zij was op zoek naar kleinere producten. Ik deelde haar mede, dat ik erop zou terugkomen.
Ik wist dat Peer ooit kandelaars (uiteraard van metaal) had gemaakt voor de horecazaak Cocoloco van Hans Molkenboer. Hij had daar foto's van; ik stelde voor dat we voor een offerte moesten calculeren. Dat moet nu nog gebeuren; het echte werk kwam toch wel erg dichbij voor Peerke. 

Dan sloeg de lamlendigheid wederom toe.....ik had dat moeten zien, natuurlijk. Talloze malen aan de deur gestaan om hem te helpen...er werd niet opengedaan. Ik sprak Peer erop aan, toen ik hem in stamcafe tegenkwam!
"Jan, dan kun je het beste na 14.00 uur komen!"

"Oh, Peer doe je altijd een middagdutje; heel verstandig..!" , was mijn antwoord

Enkele jaren later, in 2008, toen ik even bij hem in huis verbleef, begreep ik pas, dat hij 24 uur x 7, dus de gehele week enz.enz. bivakkeerde op zijn sofa. Hij kwam zijn kleren niet uit: hij sliep er, las de krant, rookte kleine sigaartjes en zoop daar een mengsel van rode wijn met rode port van 's morgen tot 's avonds, eten............. 


 

wordt vervolgd..............