Ben Ali Libi

 

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.

Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.

Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

In 't concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.

En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel,
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.

Willem Wilmink (1936 - 2003)

 

 

Zo kan het ook! Hier gaat het om!

Kerstmis 2012 

Vanaf minuut 32,00 nog specialer

http://www.npo.nl/joris-kerstboom/25-12-2012/NCRV_1580073

Zo kan het ook! Hier gaat het om!

Kerstmis 2013

Op 16.50 min. : 

"Mijn opa heeft het grootste deel van mijn hart,

Als hij dood zou gaan zou ik in  duizend stukken vallen"

http://www.npo.nl/joris-kerstboom/25-12-2013/NCRV_1652805

Kerstmis 2014

 

 

        In herinnering aan de hond Ramses

        Het is in huis zo stil geworden
        sinds Ramses weg is, en voorgoed.
        Waar bleven zijn warme wanorde,
        zijn blaf, zijn vrolijke overmoed,

        zijn sprongen, puur alleen uit grote
        blijdschap als hij mij komen zag,
        over mijn romp zijn sterke poten,
        zijn warme tong over mijn lach?

        Steeds moest ik mij weer stoer schrap zetten
        om niet door zijn wild blij welkom
        omver te vallen, en opletten,
        want anders viel ik toch nog om.

        Buiten begon het; in de kamer
        ging het zo nog even door
        tot ik hem suste, en hij, voornamer
        dan menig mens, ging zitten voor
        het raam en kijken naar het leven
        dat langs ging over de Nesdijk...

        Ramses is weg, en waar gebleven?
        Een vreugde nam voorgoed de wijk.


        A. Roland Holst (1888-1976)

 

 

 >